Weet je welkom om jezelf te ontmoeten. Misschien heb jij ook ergens het idee dat dat bewust-zijn een puur verlichtend proces is. Maar dit proces kent ook de complexiteit van het familiegeweten. Het maakt je reis uitdagend en soms pijnlijk.

In onwetendheid wordt de onschuld bewaard. En dat is een veilig gevoel. Maar zodra je begint met het doorgronden van je eigen patronen en het familiegeweten, verlies je dat veilige gevoel al snel. 

In dit schrijven verken ik de paradox van bewustwording. Over loskomen van oude overtuigingen en de loyaliteit aan je oorsprong. Hoe dit eerst verwarring en weerstand oproept, voordat het leidt tot ware persoonlijke groei.

Waarom is het soms pijnlijker om wakker te worden dan om te slapen? En hoe vind je de moed om die onschuld los te laten om uiteindelijk echt heel te worden? 

Lees het blog en kijk wat er gebeurt als je de spiegel van je eigen geschiedenis durft aan te kijken. Met kennis van nu, gisteren naar een ander perspectief.

Bewust betekent – Aankijken, ervaren en integreren

Dit is een blog over onschuldig on-bewust, over je schuldig maken door bewust te worden en uiteindelijk bewust-zijn.

Waar jij je echter niet bewust van bent, heeft óók bestaansrecht. Want het is er. Zelfs als jij er geen weet van hebt.

Als je ergens niet van op de hoogte bent, kun je je handen in onschuld wassen. “Dat hoef ik allemaal niet te weten”. Het is een uitspraak waarmee je kunt vastklampen aan onschuld. Wat niet weet, wat niet deert?

Om het onbewuste te transformeren naar bewustzijn heb je iets van je onschuld los te laten. Zou dat je dan gelukkiger maken? In dit blog schrijf ik vanuit een persoonlijke invalshoek over die transformatie.

Hoe veranderende inzichten je oude overtuigingen doen kantelen

Ik ben mij ervan bewust. Dit betekent dat je er weet van heb. Het proces van bewust worden is doorgaans een van verwarring. Wat betekent dat er een poort naar een nieuwe realiteit wordt geopend.

Verwarring ontstaat als je huidige kijk op de wereld ter discussie wordt gesteld. Nu is het niet erg om een beeld bij te stellen. De ontwikkeling gaat op veel gebieden echt razendsnel. 

De verwarring draagt er toe bij om vanuit een ander perspectief te kijken naar jouw waarheid. Klopt die nog?

Met de kennis van vandaag kun je gisteren afwijzen. Maar dat is geen doel op zich. Alles kent zijn eigen tijd.

Persoonlijke groei – Omgaan met verwarring als poort tot nieuwe realiteit

Er zijn legio voorbeelden waarin je wordt ‘uitgenodigd’ om je beeld bij te stellen. Je hebt ongetwijfeld je eigen voorbeelden voor het oprapen. Alleen al in het volwassen en/of ouder worden wordt je ermee geconfronteerd. 

Zie het maar als groeien. Persoonlijk zijn ‘andere waarheden’ mijn grootste verwarring geweest. Helemaal als ze in conflict waren met transgenerationale patronen.

Want in deze patronen van opeenvolgende generaties zit alles opgesloten: 

• Hoe jij je leven hebt te leven. 

• Wat jouw plek is in het geheel en 

• Welke waarheden daar bij passen.

Allemaal bedoeld om je lidmaatschap in de groep veilig te stellen.

Waarom je vastloopt in oude patronen en conditionering

In mijn jeugd (jaren ’70) werd mijn mening over professionele hulpverlening door persoonlijke gebeurtenissen gevormd. Daarnaast bracht de komst van Zuid-Molukkers in ons dorp een andere cultuur dichtbij.

Sociale onrust, gevolgd door een schoolkaping in ’77 bracht angst en vormde mijn beeld over ‘anders’ en ‘dé ander’.

Maar ook de verwachting dat je altijd je best moet doen, hard werkt en dat afspraak, afspraak is. Of de vanzelfsprekendheid dat je altijd overal op tijd bent. En niet onbelangrijk: Resultaat is wat telt. De weg ernaar toe is minder belangrijk. 

Als ik nu oude foto’s uit mijn jeugd voorbij zie komen weet ik gelijk tot welke groep iemand behoorde. Christelijk of openbaar. Bizar eigenlijk.

De invloed van het familiegeweten op je eigen keuzes

Bovenstaande geeft aan hoe mijn conditionering werd opgebouwd. Daar stond ik indertijd niet bij stil. De ‘waarheid’ was keurig afgebakend. Dat is duidelijk en geeft richting en houvast. 

Het doet je beseffen waar je bijhoort.

En omdat je als mens een groepsdier bent, is dat best handig. Wat je doet, is er onbewust op gericht om bij de groep te blijven horen. En om je eigen groep hechter/sterker te maken, is het afwijzen van andere groepen ‘noodzakelijk’.

Zolang je maar trouw blijft aan dit groepsgeweten blijf je onschuldig. Het maakt dat mensen over grenzen kunnen gaan en dit toch oké vinden.

“Waarheid vanuit het familiegeweten roept weerstand op als verdediger van loyaliteit.”

Verwerkingsmoeilijkheden – Loyaliteit als oorzaak van weerstand

Trouw blijven aan je familiegeweten: Loyaliteit. Ook wel liefdesband genoemd. En dat laatste raakt een diepere laag. Onschuldig kunnen zijn in die liefdesband.

Met de kennis van nu ben ik mij ervan bewust hoe groot dat woord onschuldig is. En wat er allemaal ‘uitgevreten’ kan worden. En dat iemand zich daarbij tóch nog onschuldig kan voelen.

Je daarvan bewust worden is iets van je eigen onschuld verliezen. Je onschuld verliezen is verwarrend en leidt gemakkelijk tot weerstand. 

Als de ‘waarheid’ vanuit het familiegeweten ter discussie wordt gesteld, is weerstand de verdediger.

Waarom goede intenties niet leiden tot verandering

Loyaal zijn maakt je in je handelen onschuldig. Dat je daarmee anderen veroordeelt, besefte ik niet. Loyaal zijn is handelen vanuit de beste intenties.

Als mijn intenties niet werden begrepen werd de machteloosheid geuit in boosheid.  Ik ben daar vaak op vastgelopen. 

Omdat ik aangeboden of opgelegde feedback niet aan kon nemen, bleef ik vastzitten in mijn loyaliteit. Nog beter je best doen, nog meer zónder de ander. 

Met als gevolg: 

• Meer onbegrip.

• Meer verwarring, 

Loskomen van het familiegeweten: Hoe vind je je eigen stem?

Bewust worden van je eigen handelen gaat verder dan ‘weten hoe je het doet’. Bewust worden van eigen handelen betekent: keuzes maken.

“Om bewust te worden, moet je bereid zijn je onschuld te verliezen.”

Losmaken uit delen van loyaliteitsconflicten die je belemmeren voluit te leven. De weerstand overwinnen om je onschuld achter te laten om schuldig te kunnen worden.

Het besef dat onschuld en schuld niet gelijk staat aan goed en fout.

Collectief bewustzijn – De impact van maatschappelijke crises op onszelf

Bewust worden om je bewustzijn te vergroten is een individueel proces. Maar het is ook méér dan een individueel proces. Veel actuele (crisis) gebeurtenissen vergroten het bewustzijn van (groepen) mensen.

Er wordt op allerlei manieren ‘aan de deur geklopt’. 

Een sterk geïndividualiseerde maatschappij, waarin iedereen zijn eigen boontjes wordt geacht te doppen, is niet langer houdbaar.

De polarisatie waarin de verwarring zo duidelijk zichtbaar is hiervan een gevolg. Het groepsgeweten staat onder druk. Met twee mogelijke manieren om daar mee om te gaan:

• Opnieuw leren samenwerken en een nieuwe identiteit vormen of

• Een nieuw groepsgeweten met behulp van een ‘sterke leider’ formuleren en onschuldig iedereen uitsluiten die de nieuwe groep bedreigt.

Zie je beide ook ontstaan? 

En herken je de onschuld die beide groepen voelen. 

En dat ‘goed’ of ‘fout’ een interpretatie is vanuit de plek die jij inneemt?

Het proces van bewustwording: Pijn, hoop en de weg naar heelheid

Het vergroten van mijn bewustzijn heeft mij van alles gebracht. Woorden die daarvan iets kunnen omschrijven zijn: 

pijnlijk; vervelend; een leeg gevoel; hoop; verwachting; blijdschap; tranen; verdriet; wanhoop; geluk; eenzaamheid; nieuwgierigheid.

Het leest misschien niet als een hartelijke uitnodiging om jezelf telkens opnieuw te bevragen en te onderzoeken. En toch gun ik jou een dergelijk proces. Ook al is het er een van vallen en opstaan.

Voor mij eens grote thema’s als GGZ en Zuid-Molukkers hebben daardoor een gezonder perspectief gekregen. En telkens komen er nog nieuwe inzichten bij. 

Je bent immers nooit te oud om te leren.

Schaduwwerk – Waarom verdrongen emoties terugkomen als ziekte

Iedereen heeft wel iets van ‘wat er niet mocht zijn’ naar de schaduw verbannen. Waardoor het vervolgens gedwongen uit beeld verdwijnt. 

Je bent je er niet meer van bewust. 

En kunt daardoor onschuldig blijven.

Als mensen hebben we echter een diepe ‘drive’ om heel te willen zijn. Compleet zijn, alles ingesloten. Met reden. 

Want alles wat je van jezelf wordt buitensluit en afwijst*) komt eens naar de oppervlakte. Hoe zich dat laat zien is voor iedereen verschillend.

Waarbij ziekte een mogelijke manifestatie is om het buitengeslotene zichtbaar te laten worden. In de oosterse heelkunde meer vanzelfsprekend.

*) Een ander buitensluiten staat gelijk aan een deel van jezelf uitsluiten!

De weg naar integratie: Hoe je echt heel kunt worden

Bewustzijn van jezelf. 

Ik gun het jou, 

Ik gun het mijzelf en 

iedereen om mij heen. 

Omdat meer bewustzijn ontwikkelen ten aanzien van jezelf geeft je uiteindelijk de ruimte om werkelijk die plek in te nemen die al die tijd al voor jou is gereserveerd.

Elke stap daar naar toe, is een zinvolle stap. Hoe klein ze ook zijn. Want uiteindelijk wil ieder mens heel zijn.

Wil je een stap (je) zetten? Weet dan dat je dit niet alleen hoeft te doen. Als je wilt loop ik een stukje met je mee op jouw pad. Als steun, als vraagbaak, als reflecterende spiegel.

Weet je welkom om jezelf te komen ontmoeten.

Misschien is voor jou een gratis en vrijblijvende kennismaking precies de stap die groot genoeg is voor nu.

Plan nu jouw contactmoment:

Deze blog is wellicht voor jou interessant: