Het verlangen op de derde plek: Waarom zelfontwikkeling begint met herkennen en erkennen
Stappen in zelfontwikkeling
In mijn praktijk zie ik steeds vaker een patroon ontstaan dat ik graag wil benoemen. Het gaat over het raamwerk waarin mijn werk plaatsvindt, een raamwerk dat draait om twee kernwoorden: “De ontmoeting met Jezelf” als leidraad, en “Kom Jezelf Ontmoeten” als uitnodiging.
Veel mensen beginnen hun zoektocht met een vurig verlangen: ze willen veranderen, beter zijn, of ergens van weg. Maar vaak stuiten ze op een muur.
Ze proberen te manifesteren, nieuwe gewoontes aan te leren of hun omgeving te veranderen, zonder dat de onderliggende structuur van wie ze écht zijn, is aangepakt.
In de ontmoeting met Jezelf zijn er volgens mij drie essentiële stappen die genomen moeten worden voordat een ware transformatie kan plaatsvinden.
Als we deze stappen overslaan, blijft het verlangen vaak een vlucht in plaats van een kompas.
Stap 1: Herkennen – De spiegel van de ander
“Herkennen vraagt een spiegel, erkennen vraagt moed om te blijven.”
De eerste stap is herkennen. Dit is het moment waarop je begint te zien hoe jij in de wereld staat.
- Welke bril heb je op?
- Door welk venster kijk je?
- Hoe word jij gezien door de ander?
En vooral: welke coping- of overlevingsstrategieën pas je toe om je aan te passen en overeind te blijven?
Hoe jij jezelf ervaart, is vaak gezien door een bril met wensglazen. We projecteren een beeld van onszelf dat aansluit bij de verwachtingen die we denken dat de ander heeft.
De ander wordt zo in grote mate ons meetpunt voor hoe we willen of moeten zijn.
Maar dit betekent dat je, of je wilt het nu of niet, ook je schaduw moet aankijken. De plek waar die delen van jezelf bevinden die je afwijst, die er volgens jou niet mogen zijn.
De ontkenning van deze schaduwkanten gaat vaak automatisch: niet willen horen, niet willen zien en niet over praten.
Licht op de schaduw: Het verhaal van de brief
Om dit proces te illustreren, wil ik een verhaal delen dat voor mij exemplarisch is.
“Ze stuurde mij een geschreven brief, heel ouderwets eigenlijk, maar een die niet digitaal te reproduceren was. In die brief werd mij een spiegel voorgehouden.
Achteraf begrijp ik waarom ik deze spiegel per brief kreeg en niet uitgesproken in mijn nabijheid. Mijn boosheid, teleurstelling en verdriet werden enorm geactiveerd door de geschreven woorden.
Ik kon niet anders dan de brief verscheuren en het contact verbreken.
Want zó zat het niet in elkaar.
Dat had ze helemaal verkeerd gezien!”
Die brief is altijd in mijn geheugen gebleven. Van de inhoud is alleen de essentie blijven hangen; de directe, concrete woorden waren ‘voorgoed’ uitgewist. Jaren later heb ik naarstig digitaal gezocht naar die brief. Die bestond niet meer. Met het groeien van mijn bewustzijn had ik de woorden graag opnieuw willen lezen.
Zou ik het dan anders hebben gelezen?
Nu besef ik hoe exemplarisch dit proces is rondom schaduwwerk. Ook ik had een beeld gecreëerd, een eigen waarheid, waar ik mee kon leven. Waarin mijn Zelf er mocht zijn.
Dan voelt het onthullen van je schaduwkanten als kritiek die vervolgens je wereldbeeld totaal op zijn kop zet.
Herkennen betekent dat je de ander nodig hebt. Iemand die het aandurft om je de spiegel voor te houden, zodat je mag herkennen wat er ook in jou leeft.
Stap 2: Erkennen – De eigen keuze
De tweede stap in het proces is erkennen. Waar je in de moeilijke fase van herkennen nog kunt negeren wat te pijnlijk is, in de fase van erkennen zul je dit toch aan moeten kijken.
Erkennen is het moment waarop je accepteert dat ook jij een verzameling bent van licht en donker, van pro en contra. Waar je herkenning nog voor de ander kunt verbergen, geldt dat in veel mindere mate voor de erkenning dat er ook ‘andere’ delen in je zijn.
Belangrijk om te weten: erkennen betekent nog niet dat je blij wordt van de afgewezen delen. Je kunt iets erkennen en er vervolgens niets mee doen. Dat is een keuze.
Je kunt erkennen dat iets bestaat, maar deze erkenning kun je tegelijkertijd ook weer diep verstoppen.
Erkennen of aanvaarden is eigenlijk het moment waarop jij jezelf, met alles wat er is, kunt nemen zoals het is. Het is omarmen in de wetenschap dat het je niet slechter maakt, maar completer.
Stap 3: Het Verlangen – Het echte pad
En dan ontstaat als vanzelf de derde stap: het verlangen.
Pas nu, na herkennen en erkennen, ontvouwt zich het echte verlangen. Het verlangen om helemaal oké te zijn, je eigen plek in te kunnen nemen, je grenzen durven te stellen. Het verlangen om jezelf werkelijk te zien.
In deze derde stap ontpopt zich wat er écht nodig is voor jou. Dat kunnen hele moeilijke, kwetsbare, lastige, grote stappen zijn.
Het is jouw pad, dat zich pas echt ontvouwt ná stap 1 en 2.
De valkuil van het verlangen op de eerste plek
“Verlangen zonder erkenning is vlucht, erkenning maakt het pad.”
Wat gebeurt er als we het verlangen op de eerste plek zetten, zonder – of in zeer beperkte mate – werk te maken van de eerste stappen? Dan wordt het verlangen vooral een verlangen om ergens van weg te gaan.
Een verlangen naar een plek waarin alles waar je tegen aan loopt, niet bestaat.
Dit heeft veel raakvlakken met de populaire TV-serie “Ik vertrek”. Mensen willen vaak wegvluchten van de druk en de hectiek om een plek te vinden op de wereld waar ze tot rust kunnen komen.
Terwijl alle deelnemers ook weten dat verandering van omgeving geen garantie is dat jezelf verandert. Het kan een hulpmiddel zijn, maar niet de dé weg naar verandering van jezelf.
Manifesteren van de roze olifant
Verlangen op de eerste plaats is vaak voorzien van het woord NIET. “Ik wil niet meer stress”, “Ik wil niet meer alleen zijn”.
Het bijzondere is echter dat ons brein niet om kan gaan met het woord NIET.
Wat je benoemt, is er. Denk nu maar niet aan de roze olifant. En daar is de olifant in je gedachten.
Hier is manifestatie op gestoeld. Je kunt iets manifesteren hoe het zou zijn. Maar in mijn beleving heeft manifestatie in deze context alleen zin als de stappen herkennen en erkennen zijn doorlopen. Dan kan de manifestatie precies die positieve energie mee krijgen die daarvoor nodig is.
Ergens van weg willen, iets niet willen behouden dus, kun je in heel positieve bewoordingen manifesteren. Maar je lijf en gedachten weten wel beter. Zolang de schaduw niet is belicht en erkend, zal het verlangen weer vastlopen in de oude patronen.
Conclusie: Kom Jezelf Ontmoeten
De reis naar zelfontwikkeling is geen sprint naar een nieuwe horizon, maar een terugkeer naar binnen. Het vraagt moed om de spiegel van de ander aan te nemen (herkennen), de moed om de eigen duisternis te omarmen (erkennen), en pas daarna het vertrouwen om het echte verlangen te laten leiden (verlangen).
Niet om ergens van weg te gaan, maar om ergens écht te zijn.
Kom Jezelf ontmoeten
Kom jezelf ontmoeten door te beginnen met het plannen van een vrijblijvend kennismakingsgesprek. Want werken met en aan Jezelf is heel persoonlijk. En daar wil je vanzelfsprekend zorgvuldig mee omgaan. Of plan je telefonisch consult (niet gratis) als je antwoorden zoekt op een concrete vraag.
Plan nu jouw contactmoment:
Deze blog is wellicht voor jou interessant:
De schaduwspiegel – Schaduwwerk voor zelfinzicht en compassie
De spiegel van de schaduw laat jou zien welke delen je in Jezelf ontkent of wegdrukt. Door deze te herkennen, te omarmen en te integreren, groeit jouw zelfinzicht, compassie voor de ander, je relaties en de mogelijkheid om vrij te zijn.
Zo transformeert je schaduw tot een krachtige leermeester.
Zo maak jij van jouw verlangen een kompas
Verlangen is een krachtige innerlijke gids, verstild door trauma en overlevingsstructuren zoals perfectionisme en pleasen. Door zelfresonantie en het luisteren naar je lichaam kun je je verlangen herontdekken. Dit blog biedt praktische stappen om je verlangen te gebruiken als richtingaanwijzer voor een leven dat écht resoneert met wie je bent.
Het gevaar van bewust-zijn en waarom groei pijn doet
Vaak wordt gedacht dat bewustwording alleen maar verlichtend is, maar het kan ook zomaar een gevaarlijke reis zijn. In onwetendheid bewaren we onze onschuld, maar het doorgronden van patronen kost moed. Ontdek hoe je de weerstand van het familiegeweten doorbreekt, van pijn naar groei gaat en uiteindelijk echt heel wordt.
Voed je ziel en wordt geïnspireerd
Inspiratie opdien om je ziel te voeden. Misschien wel om je innerlijk pad naar verandering te effenen. Omdat je niet alleen bent.
Ook jij bent onderdeel van het grotere geheel. Je beïnvloedt en je wórdt beïnvloedt door alles en iedereen om je heen.
Kom tot rust. En leef.
